मेरो बारेमा साहित्यिक वेबसाईटहरु नेपाली वेबसाईटहरु नेपाली ब्लगहरु दैनिक पत्रीकाहरु साप्ताहिक पत्रीकाहरु

कुमार कार्की

काँडा माझ फुलेको फुल झार्ने मान्छे देखेको छु ।
परदेशिएर माया मार्ने मान्छे देखेको छु ।

देशभक्ति साथसाथै वोकी हिड्छु भनेपनि ,
झुक्याएर माटोलाई टार्ने मान्छे देखेको छु ।

नाटकीय वचनले खोक्रो आशा देखाएर ,
स्वाभिमानलाई सिमा तार्ने मान्छे देखेको छु ।

घुम्टो ओढि अभिमन्यु बन्न खोजे पनि ,
आफन्तलाई जालमा पार्ने मान्छे देखेको छु ।

असत्यको पक्ष लिई जति लडे पनि ,
आखिरीमा आफैँ सँग हार्ने मान्छे देखेको छु ।

दोहा कतार
kumar1985karki@yahoo.com

शार्दुल भट्टर्राई

तिमी रुवाउन खोज
हामी हास्छौं
तिमी पिट
हामी ब्यूझन्छौं
तिमी थिच
हामी उठ्छौं
तिमी दमन गर
हामी प्रतिरोध गर्र्छौं
तिमी मार
हामी अमर बन्छौंं
किनकि
तिमी र हामीमा
धेरै भिन्नता छ
तिमी पछाडि फर्किरहेछौ
हामी अगाडि बढिरहेछौं
० ० ०
तिमी बेइमान छौ
हामी इमानदार छौं
तिमी भ्रष्ट छौ
हामी स्वच्छ छौं
तिमी क्रूर छौ
हामी कोमल छौं
तिमी लुच्चा छौ
हामी भद्र छौं
तिमी लुट्छौ
हामी श्रम गर्छा
तिमी व्यभिचारमा बाच्छौ
हामी विचारमा बाच्छौं
तिमी र हामीमा
धेरै भिन्नता छ
यसकारण कि-
तिमी शासक हौ
र हामी शासित ।

विष्णुविभु घिमिरे
अहिले नेपाली जनजनका मनमा आगो छ, मनको आगो अब बाहिर निस्केर जताततै दन्क“दैछ । हिजोअस्तिसम्म भूसको आगो थियो- अहिले त्यो आगोले ड“ढेलोको बेग समातिसकेको छ । लोकतन्त्रका पक्षमा दन्केको यो आगो आन्दोलनका रुपमा अहिले देशभर व्याप्त भइसकेको छ । सरकारमा बस्ने बुख्या“चाहरु यो आगोबाट सबभन्दा त्रसित र भयभीत भई नानाथरी प्रलाप प्रलापिरहेछन् । पहिले राजधानी काठमाडौं उपत्यकामा मात्र विशेष रुपमा देखिने यो लोकतन्त्रको आगो अहिले पोखरा, विराटनगर, झापा, धनगढी, पाल्पा, बुटवल, चितवन, दाङ, इलाम, धनकुटा, धरान, जनकपुर, हेटांैडा आदि अनेकौं ठाउ“मा, पर्ूव मेचीदेखि महाकालीसम्मको प्रत्येक क्षेत्रमा निरन्तर एकपछि अर्को ठूलो ड“ढेलो भएर सल्किरहेछ । अहिले आगोको यो रुप छ, भोलि कस्तो रुप लिने हो - दिनहु“ प्रहरी दमन र बर्बर यातना भोग्न तयार भएर आन्दोलनमा निस्केका लाखौं युवाहरुको साहस र बलिदान हर्ेदा अब नेपाली जनताले चाहेको लोकतन्त्र त्यति टाढा देखि“दैन । प्रहरीको बन्दुकको कुञ्जो, टियरग्या“स, निर्मम लाठी प्रहार र यातनाबाट अलिकति पनि विचलित नभई (more…)

आहुति
अस्तिको साँझ
छिमेकीहरूमाझ
मैले धोएँ
करिब पाँच हजार वर्षमैलो
मेरी आइमाईको पेटिकोट
त्यो अकल्पित पलमा मूर्छित थियो औपचारिक समय
तर नाचिरहेथ्यो मेरी आइमाईको ओठमा
सुहाग रातको तृप्तिलाई उछिनेर
युगान्तकारी मीठो मुस्कान

आइमाईको मुस्कान
गोली थिएन
थिएन बम-गोला
तर जलिरहे मुस्कानको रापमा रातभर
गीता
बाइबल
कुरान
र त्रिपिटकका
अनगिन्ती श्लोकहरू ।

हिजोको मध्यान्ह
कुटुम्बहरूको रोहबरमा
आयोजना गरें
करिब पैंतीस सय वर्षपुरानो
पूजा कोठामा र्सार्वजनिक छलफल ⁄
त्यो दुर्लभ घटनामा घाइते बन्यो परम्पराको इतिहास
तर सहभागी दलितका ठाडा रौंहरूबाट
फैलिरह्यो हरेक बासलाई टेकेर
कालजयी श्रमको सुगन्ध ⁄

पसिनाको गन्ध
यातना थिएन
थिएन प्रताडना
तर पग्लिरहे श्रमको तापमा दिनभर
हैकमहरू
दासताहरू
ठालुतन्त्रहरू
र अन्धताका
प्रशस्त हिम-ढिक्काहरू ।

आजको बिहान
पछ्याएर बच्चाहरूको पाइला
बल्ल छाम्ने साहस बटुलें
रक्तधाराले लेखेर स्वागतम्
नयाँ युगलाई डाकिरहेको रक्ताम्मे सडक ⁄
यो दृश्य फगत बाल-रहर ठानिरहेछन् बुढा आँखाहरू
तर जीवनको प्रत्येक कण-कणमा
गुञ्जिरहेछ प्रौढहरूको बासी थकाइलाई लछारेर
शिशुहरूको निमन्त्रणाको नया“ गीत ⁄

यो निमन्त्रणा
बिन्तिपत्र होइन
होइन पागल प्रलाप
तर युग निमन्त्रणाको प्रतापले भत्किरहेछन् क्रमशः
राजतन्त्र
राजतन्त्र
राजतन्त्र
र राजतन्त्रका प्रत्येक दरबारहरू ⁄
nepalikavita.com

लोकतान्त्रिक स्रष्टाहरुको संयुक्त मञ्च नेपालले हिजो बानेश्वरमा आयोजना गरेको लोकतान्त्रिक सिर्जनायात्रामा शाही सरकारले लेखककलाकारलाई दमन गर्ने, अपमान गर्ने, वृद्धवृद्धा र महिलाहरुलाई बेइज्जतीका साथ गिरफ्तार गर्नेजस्ता निन्दनीय कार्य गरेपछि स्रस्टाहरु थप आन्दोलित भएका छन् । उक्त कार्यक्रमबाट प्रगतिशील लेखक संघका अध्यक्ष आनन्ददेव भट्ट, उपाध्यक्ष रुद्र खरेल, हरिगोविन्द लुइ“टेल, अर्जुन पराजुली, डा. तुलसी भट्टर्राई, कुसुम ज्ञावली, विष्णुदेवी -मुक्ता) श्रेष्ठ, नन्दकृष्ण जोशी, विमल अर्याल, भाष्कर गौतम, रुपक अधिकारीलगायतका स्रष्टाहरुलाई गिरफ्तार गरिएको छ । त्यस क्रममा प्रलेसका सल्लाहकार निनु चापागाईंको हात भा“च्चिएको छ । सचिव रमेश भट्टर्राई, कोषाध्यक्ष मातृका पोखरेललगायतका स्रष्टाहरु घाइते भएका छन् । शाही सरकारले देशमा बर्बर दमन गरी राजनीतिक पार्टी नागरिक समाज र प्राज्ञिक क्षेत्रका व्यक्तित्त्वहरुलाई गिरङ्खतार गर्ने, दमन गर्ने र लाठीचार्ज गर्नेजस्ता कार्य गरी (more…)

समाचार यत्ति थियो ः उसको छोराको बिहे हुन लागेको छ।
तैपनि काठमाडाँै हल्लिरहेको थियो, एउटै वाक्यले । र, मैले बुझ्न सकिनँ, त्यो सूचनामूलक वाक्य थियो कि समाचारमूलक ? सूचनामूलक वाक्य भए पनि त्यसले उग्र ‘ब्रेकिङ् न्युज’ को रूप धारण गरिसकेको थियो ।

अर्को त्यस्तै ‘ब्रेकिङ् न्युज’ थियो, त्यसैसित गाँसिएको, ऊ स्वयम् पनि आउँदैछ । प्रेम आउँदैछ । धेरै दिनलाई होइन, केवल तीन दिनलाई । काठमाडौँलाई प्रदान गर्न उसित समय छैन । यस अखिल विश्वमै उसित कुनै मुलुकका लागि समय छैन । केवल आफू हुने जुन समय हो, त्यही समय उसको नाउँमा बित्दै जान्छ ।

स्टेट्समा उसको समय जहाँजहाँ चाहियो, ऊबाट छुट्टदिै त्यहाँत्यहाँ पुग्छ, आवश्यक मात्रामा । ऊ सेकेन्डमा भएको छ । मान्छे कोमामा गएजस्तै । समय ऊसित अनुमति नलिएरै छुट्टन्िछ । त्यसले गर्दा उसलाई थाहा छैन, ऊसित कति समय छ वा छैन । त्यसकारण ऊसित समय छैन, केवल सास छ, जुन ऊ सेकेन्डको दरभाउमा फेरिरहेको छ । हवाईजहाजमा चढ्न, एलिमेटरमा पस्न वा मातहतका मान्छेलाई निर्देशन दिन आवश्यक थियो । ऊ ती सब काम ऊबाट छुट्टएिर स्वयम् उसको समयले गर्दथ्यो । (more…)

Shyam Rimal

walking along the path of life
and trying to understand it
finally i came to know
life was an empty nothing

the more i go on peeling it
i fail to find the kernel
like peeling the onion
and still go on peeling it

i go on searching the meanig of life
down the surface
and again i find myself
an empty nothing
and almost lose hope
the heart becomes heavy
filling life with tears

more attempts i make
for a vain search of kernel of the fruit of life
and i wonder and question myself if i can rise
above the destiny of a cheapest vegetable
…………………………the onion.

Translated By:Deepraj Sanjel

‘मैले पिएकोमा रिसाएका साथीहरु
पिएर त हेर, पिउन झन् गाह्रो छ ।
मरेर शहीद हुनेहरु
जिएर त हेर, जिउन झन् गाह्रो छ !!’
भूपि शेरचन

प्यारोडीकारः उही कुमार लामा
१९ पुस २०६२, लण्डन

मालदाइः चट्ट रुमाल क्या माइली कोटैको खल्तीमा
माफी हुन्छ, क्या माइली मायाको गल्तीमा।

माइलीभाउजूः खाने बेलामा क्या माइला भटट गरेर
अंग्रेजीमा क्या माइला रेटेटे गरेर।

मालदाइः उहिलेको बाजेको पालामा मकै थिएनन् डालामा
माइलीभाउजूः अहिलेको हाम्रो पालामा डलर र युरो स्वीट्जरल्याण्डमा
मालदाइः लाली सकियो क्या माइली तिम्रो गालामा
माइलीभाउजूः फोक्सेमास हो कि क्या माइला तिम्रो गालामा?

मालदाइः जुलुस देख्ता डर लाग्छ, मुटु काम्ने थर्-थर्-थर्-थर्
माइलीभाउजूः रक्सीले हो कि गाँजाले हो, माइला किन बर्-बर्-बर्-बर्?
मालदाइः पाल्पाली ढाका टोपी ढल्पल सिरैमा
माइलीभाउजूः के-के हुन्छ खै कुन्नि, ट्वाकको सुरैमा?

मालदाइः उहिलेको बाजेको पालामा…।
माइलीभाउजूः अहिलेको हाम्रो पालामा…।
(more…)