मेरो बारेमा साहित्यिक वेबसाईटहरु नेपाली वेबसाईटहरु नेपाली ब्लगहरु दैनिक पत्रीकाहरु साप्ताहिक पत्रीकाहरु

राकेश कार्की लस् एन्जेलस्

भ्वाइलन बजायो बिरक्त तालमा कसैले
दु:खमा पर्यो की हार्यो माया जालमा कसैले

समुद्रको छेउमा एक्लै के के सोचेर
पर पर बगायो की आँशु छालमा कसैले

लोभ्याएर झुक्याएर नफुस्कने गरेर
बिचरालाई फसायो की चालमा कसैले

पकाएर तुलाएर ख्वाउँला जस्तो गरेर
प्रेमको विष पस्क्योकी थालमा कसैले

चटक्कै बिर्सेर हरे बैरागिने पारेर
छाडीदियो की त्यस्लाई त्यो हालमा कसैले

रामबाबु नेउपाने

नछुटि्टने प्रमिस गरी डेरा अन्तै सार्यौ क्यारे…!
नव प्रेमको बानी परी, आज माया मार्यौ क्यारे….!

मनै मेरो पगालेर, बात गर्थ्यौ हिजो तिमी,
त्यो बोलीको मैना चरी समुन्द्र पार तार्यौ क्यारे…..!

भन्ने गर्थ्यौ तिमी आफैं, तिमी मेरो दिलको राजा,
द्रौपदीको रुप धरी, दोधारे मन पार्यौ क्यारे……..!

धेरै भयो छैन भेट, दुख्छ मुटु तिम्रो यादमा,
मेरो नाममा तिल छरी, मूल बाटो बार्यौ क्यारे……!

नछुटि्टने प्रमिस गरी डेरा अन्तै सार्यौ क्यारे..

राकेश कार्की
लस् एन्जेलस्

बिदेशीसँग माया बसे पछि
यस्तै भो मायामा फसे पछि

नजिक गई ब्युटीफुल भन्छु
दश थरी मेक्अप् घसे पछि

नोलाई पनि ऐस् भन्ने भएँ
फणा फिजाएर डसे पछि

छोड्नै पर्यो नि आफ्नो पन
मेरीको पनले कसे पछि

कमाए जति सबै दिनुपर्छ
खप्नुहुन्न आँशु खसे पछि

बा आमाले रोज्या काँ पाउनु
कमाउन बिदेश पसे पछि

कहिले आउला गरीबको हास्ने खेल्ने दिन आमा
साढेसाती लागि राख्ने हाम्लाई मात्रै किन आमा

दु:ख बिमार ठुला रोग गरीबलाई लाग्नु पर्ने
के गरेर तिर्ने होला साहुको सबै रिन आमा

धेरै कुरा गुमाई सक्यौ अझै के के गुमाउनु छ
सुख सँग सास फेर्ने कहिले आउला दिन आमा

सबको रगत रातै हुन्छ भेदभाब अझै किन?
गरीब माथि सबै जना गर्दा रैछन् घिन आमा

दु:ख माथि दु:ख अनी चोट माथि चोट दिन्छ
काल पनि आएन खै म गरीबलाई लिन आमा

“बिबश” राङ्खानी
ईराकको ताजी बाट

bibash_sharma139@yahoo.com

एक
थाहा थियो गरीब भन्ने यो संसारमा आयेउ किन?
बिश्वासघाति माया प्रेम तिम्ले सानु लायेउ किन?

छोड्नु थियो साथ भने मित्रता नै काफी थियो
घात गर्नु रैछ आखिर मेरो माया मायेउ किन?

पापि बिचार् मनम राखि भेट्न भनि अाउदि रहिछौ
एक्लो सन्सार् खुसि थिए म मायाको गीत् गायेउ किन?

हात माथि हात राखि सगै-सगै जिउछु भनि
झुटा कसम खान आखिर् मन्दिरम धायेउ किन?

तिम्रै भलो होस भनि भगावनलाई माग्ने गर्थे
बरबादिको खाडल मेरो तिम्ले देख्न चाहेउ किन?

दुई
मर्नु परे देशमै मरौ देशकै नाम लिए हुन्छ
देशले चाहे मेरो बली हासी-हासी दिए हुन्छ

रुदिनन मेरी आमा नेपालीकी छोरी उनी
एक,दुई शब्द इतीहासमा मेरा नामले सिए हुन्छ

चार जात छत्तिस बर्ण फुलबारी हो नेपाल हाम्रो
सगरमाथा सान-सगै सबै जना जिए हुन्छ

भाई-भाइको अन्तर-बिरोध आजै देखी मिलाएर
बुद्धले झै शान्ती ल्याउने कसम सबले पिए हुन्छ

मर्नु परे देशमै मरौ देशकै नाम लिए हुन्छ
देशले चाहे मेरो बली हासी-हासी दिए हुन्छ

तीन
यो जिबनको सहयात्री तिमीलाई नै पाउन पाए
कस्तो हुन्थ्यो आजै देखी माया प्रिती लाउन पाए

यो मन खाने सहयात्री अझैसम्म पाको छैन
राम्रो हुन्थियो होला हगी ? सगै-सगै धाउन पाए

यो मन मेरो तिमी सँग नजिकिन खोज्दैछनी?
हामी दुइले मायाको घर बनाएर छाउन पाए

डुब्छु अचेल दिन राती तिम्रै मात्रै कल्पनामा
कस्तो हुन्थियो तिमीसगै यो ज्यानलाई दाउन पाए

तिम्ले हुन्छ सुन्न पाए घरमा आई कुरा गर्थे
खुशी हुन्थियो यो बिबश तिम्रो हात माउन पाए

सपनिमा किन खोज्नू बिपनिमै तर्कनेले
आलोघाउ देख्दा देख्दै नूनचूक छर्कनेले

नजरको जालहानी मधहोस पारिहाल्यौ
सफाईपो किन दिनू एक्लोपारी फर्कनेले

दैबइच्छा मारिमारि अन्तैफूल रोप्यौ पि्रया
माली बन्न नखोजभो घामझै चर्कनेले

कःतो बिश्वास खोज्यौ पि्रया अलिअलि बताउन
माया छाडि जता बैभव उतै उतै सर्कनेले

धिरललित…………………

जानिनजनि मैले प्रीत लाए किन
बिना सुर बिना ताल गीत गाए किन।

गल्ति त मेरो होइन समयको दोश थियो
झुठा बाचा अनि कसम रित लाए किन।

छाडि जाने भए मनमा किन किन बस्नु
हार्नु पर्यो जिवनबाटै जित पाए किन

जिवनका हर इच्छा पुरा गर्छु भन्थिन
मोति टिप्ने चाहाना सित पाए किन।

तिम्रो अनि मेरो कस्तो थियो सपना
बिच मै टुट्नु नाता मित लाए किन।

,बुटवल्,हाल अफ्गानिस्तान

जिन्दगीको गोरेटोमा दुखै दुखको खात लाग्यो
के गरेर पन्छाउने खै दशा साढे सात लाग्यो ।

ज्योतिषीलाई हेराउंदा भाग्यमानी हुन्छ भन्थे
अहिले भाग्य हेदा खेरी सवै झुटो वात लाग्यो ।

देश विदेश सवै भोगें कतै भएन सोचे जस्तो
जहां गएनि सुख पाइन दुखै मात्र हात लाग्यो ।

धर्म कर्म सवै गरें फेरिएन यो जिन्दगानी
लाग्छ पक्कै भाग्यमा विधाताको लात लाग्यो ।

दुइ पाईला उंभो लागे तीन पाईला उंधो र्झछ
विफल भयो सवै प्रयास जिन्दगीमा घात लाग्यो ।

अग्यात बस्तु खित्खितायो हामले खेति गर्दा सानु ।
काँडाहरु उम्रिएछन फूल भनि छर्दा सानु ।।

सपनीमा कस्ले थिच्यो बोल्न पनि गाह्रो पर्यो ।
भैसीँ रैछ लगारेछु आङ समाती चर्दा सानु ।।

“मेरो हजुर” भनि आँत्ति अँगालोमा पर्दि रैछ्यौ ।
रुँदारैछु गहभरी आँसु तिम्ले भर्दा सानु ।।

युद्ध गर्न गाको रैछु सपनीमा साहस लिदै ।
ठूलो स्वरमा चिच्याइछ्यौ युद्धमा म मर्दा सानु ।।

नरमाइलो भेष रैछ तिम्रो पनि एकान्तमा ।
हाँस्दी रैछ्यौ मलाइ बोकी मलामी झर्दा सानु ।।

दिनेशराज पुरी

बिपनी मै छाडे पछी सपनीमा आउँछ्यौ किन ?
जता जता छायाँ मेरो उतै उतै धाउँछौ किन ?

एकै नदि दुइ किनार पारी मलाई गए पछी
नदी बिचमै मलाई डुवाई डुङ्गा तिमी ख्याउँछौ किन ?

गरीवी नै अभिशाप भो तिम्लाई मैले रोज्दा खेरी
सपनी मै पटक पटक चोटको प्याला प्याउँछौ किन ?

बसन्त त्यो जीवन मेरो शिशीर बनाई छाडेपछी
थुनी मलाई कोठरीमा बाहीरबाट च्याउँछौ किन ?

चोटै चोटले विहोस भई सडक नै प्यारो भयो
सेवादाही बन्दै तिमी मलम पट्टी ल्याउँछौ किन ?

छिया छिया भयो शरीर तिम्रै चोट उपहारले
आँफै चुडि माया डोरी च्व.. च्व.. लोरी गाउँछौ किन ?

- “इखालु” रमेश गेलाल

उनकै सामु मनको भाव, पोख्न पाए हुन्थ्यो
कतिमाया गर्छु उनलाई , जोख्न पाए हुन्थ्यो

क्षितिज वारी क्षितिज पारी, हामी दुइको यात्रा
दोबाटोमा भेट भई ,रोक्न पाए हुन्थ्यो

बत्ति सामु पुतली झैं, देखे झुम्मिन्छन् सबै
जोगाउनलाई खोकिला मै, छोप्न पाए हुन्थ्यो

कति बगाउ मनमा मात्र, कल्पनाका ज्वार भाटा
उनको दीलमा मेरो माया, रोप्न पाए हुन्थ्यो

धेरै हिउद बर्षा काटे उनलाई पाउने आशै आशमा
कति कुर्ने त्यसको पनि, सीमा तोक्न पाए हुन्थ्यो

गाउलेगोठ लिच्कीराम्चे ६ खोटाङ्ग
rai_rameshgaunle@yahoo.com

मेरो मायाको भाग मन परेनकी ?
नढाँट दिलको बाग मन परेनकी ?

खै के सोच्यौ लाजवाब भयौ
साँच्चै भन मेरो अनुराग मन परेनकी ?

आलिङ्गनमा मायाको प्रतिबिम्ब साट्दा
फ्याक्यौ यौवनको पराग मन परेनकी ?

मेरो प्रेमले कोईली भयौ तिमी
भन पागल भाको काले काग मन परेनकी ?

मेरो दिलमा बसि सँगै डुल्छु भन्थ्यौ तिमी
अरबी “बगर”को भु भाग मन परेनकी ?

शिवनगर- चितवन , नेपाल

आउ, उठ मुक्ति खोज्दै जुटौँ सबै सर्बहारा,
आफ्ना शर्त पूरा गर्न संघर्षको लाऔँ नारा ।।

किन गरीब ओइली झर्ने रु धनी फुल्ने आकाशमा,
समान रुपले प्रकाश छर्ने उस्तै हुन जुनतारा ।।

लोकतान्त्रिक गणतन्त्र स्थापना गरीकन,
युग बदल्न अघि सरौँ आजैदेखि जनसारा।।

देश हाम्रो, हामी देशको धेरै ऋणी भएका छौँ,
जीवन अन्त्य किन नहोस् पूरा गरौँ अभिभारा ।।

बोक्रे भाषण, झुटा कुरा म्याद सार्छन् निर्णयको,
आफ्नै शूर गरौँ अब फेरिएन तिन्को पारा
आउ, उठ मुक्ति खोज्दै जुटौँ सबै सर्बहारा ।।।

दिनेशराज पुरी
सुनारपानी-९ मन्थली रामेछाप
हाल - आर आर क्याम्पस

उनकै घरमा जन्ती आयो हेर्न जाउँ की जस्तो लाग्यो
सिंउदो अझै खाली रहेछ रंगाई दिउँ की जस्तो लाग्यो ।

पाहुना पात धेरै थियो खैलवैला ठुलै थियो
लोगन्तीलाई झुक्याएर भगाई दिउँ की जस्तो लाग्यो ।

दुलाहा हेर्दा सानै थियो चिनाजानी जस्तो थियो
उठाएर सिस्नो झ्याङमा हुत्याई दिउँ की जस्तो लाग्यो ।

राम्री पाउँदा फूर्किएर मेरै सामु ठाँटीएको
चोखो छैन भन्दीएर भाडी दिउँ की जस्तो लाग्यो ।

थाली भरि अक्ष्यता टीका दियो बत्ती बालेको थियो
टीका लाउने निहुँ गरेर छोई दिउँ की जस्तो लाग्यो ।

नेत्रकाली-७, सिन्धुली

कोही भन्छन पिरती दुई आत्मा को मेल हो
कोही भन्छन पिरती जवनी मा खालीने खेल हो

जता ततै खोजी सके पिरती को परिभाषा
भन्छना कोही स्वतन्त्रता खोसिदिने जेल हो

पिरतीको अर्थ बुझ्न देवता लाई सोधी हरे
उनि भन्छन पागल हरु यात्रा गर्न रेल हो

खोजिसके जता ततै अब पालो मेरो आयो
म त भन्छु जवानीमा उर्लियको भेल हो

कोही भन्छन पिरती दुई आत्मा को मेल हो
कोही भन्छन पिरती जवनी मा खालीने खेल हो

Krishna K.C “Chhal”
Pala 2 Bagulung Nepal
Now :- chhalkri@yahoo.com

निरङकुशता ढलाइ देशमा स्वतन्त्रता आएको छ
इतिहासमा लोकतन्त्रले छुट्टै स्थान् पाएको छ ।।

इतिहासलाइ पल्टाएर देशले कोल्टे फेर्दा बल्ल
शान्ति आउँछ भन्ने आशा नेपालीमा छाएको छ ।।

शान्ति ल्याउन देवताले रगत बली मागेपनि
शहिदको आलो रगत यै देशले खाएको छ ।।

शोषण, दमन अन्त्य गर्दै समानताको दीप बाल्न
आँट साहस बटुलेर आम नेपाली धाएको छ ।।

बर्तमानलाई थाँति राख्दै भबिष्यको भाग्य कोर्दै
कोइलिले’नि शान्ति ! शान्ति !! शान्ति !!! गीत गाएको छ ।।

शान्ति ! शान्ति !! शान्ति !!! गाउँने आफन्तकै मेला आओस्
विज्ञान बिछ्याई, विज्ञान ओढी, गर्व गर्ने बेला आओस् ।।

‘जननी जन्मभूमीश्च सोर्गादपी गरियसी’
यस्तै भाव बोकी अघि कुद्न आँतुर मेला आओस् ।।

टाढिएका शान्तिप्रेमी गौतमबुद्ध फर्काउन
सन्यासको भेषमा एक्लै ध्यान गर्ने चेला आओस् ।।

दौरा सुरुवाल कति राम्रो, तेसमाथि नि ढाकाटोपी
बोक्रेपन, नक्कल झक्कल फेशनप्रति हेला आओस् ।।

देशकै हितमा मुत्यु वरण गरी नाम कमाउँनुछ
नछोडौँ भो जोस साहस चाहे हात्मा ठेला आओस्
शान्ति ! शान्ति !! शान्ति !!! गाउँने आफन्तकै मेला आओस्

महलको स्वप्ना, छोडे मैले आज
हृदयको बाग, गोडे मैले आज

रहरै रहरमा, प्रदेश आए
पिताको पहल, तोडे मैले आज

न तन रहृयो, न त मननै रहृयो
मृत्युसूग दिल, जोडे मैले आज

सबैको ममता, तिरस्कार गर्दै
मैन जस्तो मन, मोडे मैले आज

न घर न घाट, भयो जीन्दगानी
रिक्त “बगर” नै ओढे मैले आज

प्रवास साहित्य कुञ्ज
शिवनगर ८, चितवन

सधै वस्न मन लाग्छ तिम्रै छेउ छाउ हजुर ,
वसाई सरी आउ झै लाग्छ तिम्रै गाउ हजुर ।

पुणिर्माको जून जस्तो लोभ लाग्दो जिउ डाल ,
आंखा छोपि हेर्छु तिम्रो शिर देखि पाउ हजुर ।

तिमी हांसे म हांस्छु अनि तिमी रोए म रुन्छु ,
नदेखिने तिम्रो मेरो एउटै हो नि घाउ हजुर ।

हिरा मोती सुन चांदी मुल्यहिन छ मेरो लागि ,
मुल्यवान छ तिम्रो चोखो मायाको भाउ हजुर ।

संगै तरौ मायाको सागर यो दिलको डुंगामा ,
देव माझी भै वस्छु तिमी यात्रु भै आउ हजुर ।

देव गुरुङ

खस्ता हालत त मेरो देखेर आयौ
रोक्तै थिएँ किन बाटो छेकेर आयौ ?

रुने थिएन यसरी भेट होला सोचेको भए
किन निष्ठुरी विछोडको पत्र लेखेर आयौ ?

फूल विछ्याउँथे बाटोमा आउँछौ भन्ने जानेको भए
किन चुपचाप काँडाहरूमा टेकेर आयौ ?

सक्ने वरदान मै दिन्थें नि किन मन्दिर धाउनुपथ्र्यो
के साँच्चै त्यहाँ देउता भेटेर आयौ ?

के गल्ती गरेथें मैले मायाँ गर्नु अपराध रैछ
किन रामुलाई खाल्डोमा धेकेलेर आयौ ?

धनगढी-५, कैलाली

तिमी संग भेट हुंदा हांसे अन्जानमा ।
सपना झै माया प्रिती गांसे अन्जानमा ।।

मायाको परिभाषा थाह छैन मलाई ।
मनमा तिम्रो तस्वीर टांसे अन्जानमा ।।

पधेंरोमा लुकि वस्थे तिम्रो प्रतिक्षामा ।
मिर्मिरेमा भाले भई वासे अन्जानमा ।।

अचम्मै भो दम खोकी केहि रोग छैन ।
माया सल्काई मुटुमा खांसे अन्जानमा ।।

अन्न वाली उव्जिएन वालुवाको खेतमा ।
व्यर्थै मैले वांझो जोति चासे अन्जानमा ।।

घाचोक कास्की
हाल हङकङ

चर्कीएको थियो मुटु फुटाएर गयौ किन ?
गन्तब्यमा नपुग्दै हात छुटाएर गयौ किन ?

तिमीले छातिभित्र छुरा हान्या भए सहिदिन्थें,
भाडाका गुण्डा बोलाई कुटाएर गयौ किन ?

एकअर्काको अंगालोमा बिलाउने सपना थियो ,
आज सारा सपनाहरु टुटाएर गयौ किन ?

सुटुक्क भन्न सक्थ्यौ माया गर्दिन म भनि ,
त्येती भन्नलाइ यत्रो भिड जुटाएर गयौ किन ?

सती साबीत्रीको नाटक गर्नुनै थियो भने ,
निश्चल सँग आफ्नो जोवन लुटाएर गयौ किन ?

कपन -३ , काठमाण्डौ

“सेरमोनियल” को गुन्द्रुकमा जात फाल्दै नफालौं हजुर
दूध खुवाएर विषालु र्सप फेरि पाल्दै नपालौं हजुर

चलाउन नजाने आफ्नै घुँडा ताक्छ बञ्चरोले
कंश बचाउने कपटी अभियान थाल्दै नथालौं हजुर

सन्ततिका लागि बन्न सक्छन् म्युजियमका रमिता
हतारमा तानाशाहका सालिक ढाल्दै नढालौं हजुर

सानो झिल्कोले पनि फेरि गाउँहरू जल्न सक्छन्
शान्ति-वार्तामा दम्भको आगो बाल्दै नबालौं हजुर

विवेकले मात्रै जित्न सकिन्छ जनताको विश्वास
हतियार उन्मादले विरोधीको मुख टाल्दै नटालौं हजुर

पचाउन नसकेर उल्टै बान्ता आउन सक्छ फेरि
संविधानसभामा राजतन्त्रको गन्ध हाल्दै नहालौं हजुर

नवनिर्माणको बेला हो यो होसियारी साथ हिंड्नुपर्छ
झुक्किएर पनि दरबारतिर पाइला चाल्दै नचालौं हजुर

मेचीनगर-२, झापा

रक्तपातको घटनाले यो मन भारी छ
शान्ति हुन्छ हुन्न कुन्नी युद्ध जारी छ ।

प्रतिकूल छ आजभोलि समय परिस्थिति यहाँ
रामराम भन्ने पनि हतियारधारी छ ।

चारैतिर छलकपट र आतंकको श्रृंखला
केका लागि नेपालमा काटामारी छ ।

एउटै आमाको काखमा हुर्किएका दाजुभाइ
बन्दुक बोकी एउटा वारी अर्को पारी छ ।

कसले दिन्छ स्वतन्त्र भै बाँच्न पाउने अधिकार
विन्ती गर्‍यो जसलाई यहाँ उही अत्याचारी छ ।

चेलीबेटी दिदी बहिनी भन्न छाडे पिचासहरू
मै हुँ राम भन्छ आफै बलात्कारी छ ।।

भुर्तुङ-९, नागा गुल्मी

मान्छेलाई नै सडाउने किरा भयो मानबता
लोप बेगको बहुमहल्य हिरा भयो मानबता

कस्तो भूइचालो गयो कुन कालमा था छैन
जताततै टाक्टुक् चिरै चिरा भयो मानबता

बिकृति र बिसंगती त्यो सा-है सस्तो भएपछी
जुवानो धेरै मिसाएको जिरा भयो मानबता

मान्छेका ती बोलीचाली देखे पछि परिवेश त्यो
लट्ठै भा छ ऊ सायद मदिरा भयो मानबता

जसले जे जे भनोस् त्यो परिहासको नजरमा
मान्छेकै अस्तित्व मास्ने धमिरा भयो मानबता

कुनै बेला तिमी सँग विताएथें रातहरु ।
झुक्किएर त्यहि वेला समाएथे हातहरु ।

गाजलु ति नजरले भुतुक्कै पारे पछी ,
तिम्रै निम्ति कसैमाथि हिर्काएथें लातहरु ।

आदर्शको वयान म गरौं अब कसोगरी ?
रुढिबाद कुल्चिएर विर्सिदियौ जातहरु ।

गाढा माया यस्तै होला रिसाउदा राम्री देख्छु,
त्यै भएर होला अचेल मिठो लाग्छ घातहरु ।

कुनै बेला तिमी सँग विताएथें रातहरु ।
झुक्किएर त्यहि वेला समाएथे हातहरु ।

दोहा कतार

कुमार कार्की

काँडा माझ फुलेको फुल झार्ने मान्छे देखेको छु ।
परदेशिएर माया मार्ने मान्छे देखेको छु ।

देशभक्ति साथसाथै वोकी हिड्छु भनेपनि ,
झुक्याएर माटोलाई टार्ने मान्छे देखेको छु ।

नाटकीय वचनले खोक्रो आशा देखाएर ,
स्वाभिमानलाई सिमा तार्ने मान्छे देखेको छु ।

घुम्टो ओढि अभिमन्यु बन्न खोजे पनि ,
आफन्तलाई जालमा पार्ने मान्छे देखेको छु ।

असत्यको पक्ष लिई जति लडे पनि ,
आखिरीमा आफैँ सँग हार्ने मान्छे देखेको छु ।

दोहा कतार
kumar1985karki@yahoo.com

मंझधार में ना छोड के जाने की बात कर,
झूठा ही सही प्यार निभाने की बात कर

किसने निभाई दोस्ती किसने दगा दिया,
तू अपनी बात कर, ना जमाने की बात कर

माना कि बडी मुश्किलें हैं सामने तेरे,
जैसे भी सही रब्त निभाने की बात कर

मस्जिद की बात कर ना शिवाले की बात कर,
एक ताजमहल ऒर बनाने की बात कर

गीता-कुरान-बाईबिल वो आप पढेगा,
बच्चे को अपने प्यार पढाने की बात कर

रातों की ओर देख ना तारों की ओर देख,
रूख्सार से बस जुल्फ़ हटाने की बात कर

जाति के भेदभाव के मसले निकाल दे,
‘संजय’ दिलों में प्यार जगाने की बात कर

-संजय विद्रोही