भ्वाइलन बजायो बिरक्त तालमा कसैले
दु:खमा पर्यो की हार्यो माया जालमा कसैले

समुद्रको छेउमा एक्लै के के सोचेर
पर पर बगायो की आँशु छालमा कसैले

लोभ्याएर झुक्याएर नफुस्कने गरेर
बिचरालाई फसायो की चालमा कसैले

पकाएर तुलाएर ख्वाउँला जस्तो गरेर
प्रेमको विष पस्क्योकी थालमा कसैले

चटक्कै बिर्सेर हरे बैरागिने पारेर
छाडीदियो की त्यस्लाई त्यो हालमा कसैले

कस्तो सम्योग जुरो आज भेटभो तिमीसँग
दुई आँखाको मिलनसङै मन भयो उमङग

पिडादयी नहोस् यात्रा गन्तब्यमा पुग्नलाई
जिबन हाम्रो बिम्ब बनोस जुन ताराले थाहानपाई
साझ बिहान मुस्काइरहु सधैं तिमीसँग
दुई आँखाको मिलनसङै मन भयो उमङग

मुहार भरी अचम्मको चमक छायो आज
खुशी फुल्यो चारैतिर बिह्वल भयो लाज
जोसजागर झुल्क्यो मनमा भेट भयो तिमीसँग
दुई आँखाको मिलन सँगइ मन भयो उमङग

चारपाने झापा
(अनेसास) बेल्जियम च्याप्टर

उलटै बिसवास् घात गर्दै कसम तोडेको पनि त देखियो

बाहना गर्छन यहाँ मान्छे हरु
आफु ले चाहेजस्तो भएन भने
उपाहास गर्छन् यहाँ मान्छे हरु
आफु ले भने जस्तो भएन छोडि दिन्छन यहाँ साथ हरु
आफु ले भने जस्तो भएन भने

कृष्ण पोखरेल मोरङ दुलारी -८
हाल -साउथ ईराक नासेरिया

नछुटि्टने प्रमिस गरी डेरा अन्तै सार्यौ क्यारे…!
नव प्रेमको बानी परी, आज माया मार्यौ क्यारे….!

मनै मेरो पगालेर, बात गर्थ्यौ हिजो तिमी,
त्यो बोलीको मैना चरी समुन्द्र पार तार्यौ क्यारे…..!

भन्ने गर्थ्यौ तिमी आफैं, तिमी मेरो दिलको राजा,
द्रौपदीको रुप धरी, दोधारे मन पार्यौ क्यारे……..!

धेरै भयो छैन भेट, दुख्छ मुटु तिम्रो यादमा,
मेरो नाममा तिल छरी, मूल बाटो बार्यौ क्यारे……!

नछुटि्टने प्रमिस गरी डेरा अन्तै सार्यौ क्यारे..

राकेश कार्की
लस् एन्जेलस्

बिदेशीसँग माया बसे पछि
यस्तै भो मायामा फसे पछि

नजिक गई ब्युटीफुल भन्छु
दश थरी मेक्अप् घसे पछि

नोलाई पनि ऐस् भन्ने भएँ
फणा फिजाएर डसे पछि

छोड्नै पर्यो नि आफ्नो पन
मेरीको पनले कसे पछि

कमाए जति सबै दिनुपर्छ
खप्नुहुन्न आँशु खसे पछि

बा आमाले रोज्या काँ पाउनु
कमाउन बिदेश पसे पछि

दु:ख बिमार ठुला रोग गरीबलाई लाग्नु पर्ने
के गरेर तिर्ने होला साहुको सबै रिन आमा

धेरै कुरा गुमाई सक्यौ अझै के के गुमाउनु छ
सुख सँग सास फेर्ने कहिले आउला दिन आमा

सबको रगत रातै हुन्छ भेदभाब अझै किन?
गरीब माथि सबै जना गर्दा रैछन् घिन आमा

दु:ख माथि दु:ख अनी चोट माथि चोट दिन्छ
काल पनि आएन खै म गरीबलाई लिन आमा

“बिबश” राङ्खानी
ईराकको ताजी बाट

bibash_sharma139@yahoo.com

अब सडक तिम्रो सदन तिम्रो जंगल पनि त तिम्रो
अब सपना तिम्रो कार्यपत्र तिम्रो संविधान पनि तिम्रो ढंगको
एक युगको एक दिन तिम्रो पोल्टा मा परी सकेको छ
अब भित्ते राष्ट्रपती होइन कोठे राष्ट्रपती बन्छौ होला नै

आश्वासनको पोका फुकाउ तिमी आँफै नै
स्विजरल्यान्ड मलेसिया भिएतनाम वा कम्बोडिया
सपनाको बाटोमा छलाङ मार तिमी आँफै नै
पुर्वी युरोप क्युबा , उत्तर कोरिया वा नयाँ नेपाल नै
भित्ते राष्ट्रपतीको अवतरण हामी पर्खि रहन्छौ
नेपालीले सम्पूर्णता गुमाएको यो १७ बर्ष सम्झिरहन्छौ
सान्ती क्षेत्र मेरो देश बुद्धको मेरो देश शिवको मेरो देश
रोग भोक र सोकले जर्जर भएर मारकाट हत्या हिंशाले जरा हाली
नयाँ शिवत्वको रुप मा हिशा स्विकारेका छौ,प्रतिहिंशाको साटो

अझ पनि हामी त सान्तीका पूजारी हौ
साच्चै बन्दुक झुक्ने आश मा मोहोर लगाइदिएका छौ
चाहे तिमी हाम्रो आस्थाको गद्दी त्याग
भित्ते राष्ट्रपती को अवतरण पस्चात त्यो आस्थाले पुन शिवत्त्व प्राप्त गर्छ

शिवत्व संसारका खुशीका लागि विष पिउने हरुले नै प्राप्त गर्छन
मेरो आस्थाको गद्दीले पनी असक्षमका टिका लगाउनेहरुका विष पिएका हुन
त्यसैले गद्दी नै त्याग्नु परे पनि हामी खुशी छौ
ईतिहास साक्षी छ ,हामी जनचाहना बदल्न बन्दुक तेर्साउन सक्दैनौ
जनताको नाम मा जनता लाई अधकल्चो अधमरो छाडन सक्दैनौ ।

- अशोक ” खलान को मान्छे ”
ड्राम्स्टाड जर्मनी

छोड्नु थियो साथ भने मित्रता नै काफी थियो
घात गर्नु रैछ आखिर मेरो माया मायेउ किन?

पापि बिचार् मनम राखि भेट्न भनि अाउदि रहिछौ
एक्लो सन्सार् खुसि थिए म मायाको गीत् गायेउ किन?

हात माथि हात राखि सगै-सगै जिउछु भनि
झुटा कसम खान आखिर् मन्दिरम धायेउ किन?

तिम्रै भलो होस भनि भगावनलाई माग्ने गर्थे
बरबादिको खाडल मेरो तिम्ले देख्न चाहेउ किन?

दुई
मर्नु परे देशमै मरौ देशकै नाम लिए हुन्छ
देशले चाहे मेरो बली हासी-हासी दिए हुन्छ

रुदिनन मेरी आमा नेपालीकी छोरी उनी
एक,दुई शब्द इतीहासमा मेरा नामले सिए हुन्छ

चार जात छत्तिस बर्ण फुलबारी हो नेपाल हाम्रो
सगरमाथा सान-सगै सबै जना जिए हुन्छ

भाई-भाइको अन्तर-बिरोध आजै देखी मिलाएर
बुद्धले झै शान्ती ल्याउने कसम सबले पिए हुन्छ

मर्नु परे देशमै मरौ देशकै नाम लिए हुन्छ
देशले चाहे मेरो बली हासी-हासी दिए हुन्छ

तीन
यो जिबनको सहयात्री तिमीलाई नै पाउन पाए
कस्तो हुन्थ्यो आजै देखी माया प्रिती लाउन पाए

यो मन खाने सहयात्री अझैसम्म पाको छैन
राम्रो हुन्थियो होला हगी ? सगै-सगै धाउन पाए

यो मन मेरो तिमी सँग नजिकिन खोज्दैछनी?
हामी दुइले मायाको घर बनाएर छाउन पाए

डुब्छु अचेल दिन राती तिम्रै मात्रै कल्पनामा
कस्तो हुन्थियो तिमीसगै यो ज्यानलाई दाउन पाए

तिम्ले हुन्छ सुन्न पाए घरमा आई कुरा गर्थे
खुशी हुन्थियो यो बिबश तिम्रो हात माउन पाए

नजरको जालहानी मधहोस पारिहाल्यौ
सफाईपो किन दिनू एक्लोपारी फर्कनेले

दैबइच्छा मारिमारि अन्तैफूल रोप्यौ पि्रया
माली बन्न नखोजभो घामझै चर्कनेले

कःतो बिश्वास खोज्यौ पि्रया अलिअलि बताउन
माया छाडि जता बैभव उतै उतै सर्कनेले

धिरललित…………………

मुशर्रफ की मेहरबानी हो गई
लोकशाही बेजुबानी हो गई
आतंक की गोली चली और देखिये
बेगम भुट्टो खुद कहानी हो गई
By Rajesh Chetan